Arkeler, prokaryotik canlılar olmalarına rağmen, bakterilerden farklı olarak ekstrem ortamlarda yaşayabilen bir canlı grubudur. Kaplıca sularında ve yanardağ ağızlarında yaşayan arkeler, termofil olarak adlandırılır. Termofiller, yüksek sıcaklıklara dayanma mekanizmalarını şu şekilde sağlar:
-
Hücre zarı: Termofillerin hücre zarı, diğer arkelerden farklı olarak daha çok doymuş yağ asitleri içerir. Bu sayede hücre zarı daha sert ve dayanıklı olur. Ayrıca hücre zarı, tek katmanlı bir yapıya sahiptir ve bu da ısıya karşı daha dirençli olmasını sağlar.
-
Hücre duvarı: Termofillerin hücre duvarı, peptidoglikan yerine pseudopeptidoglikan adı verilen bir madde içerir. Bu madde, ısıya karşı daha stabil bir yapı oluşturur.
-
Enzimler: Termofillerin enzimleri, yüksek sıcaklıklarda da aktif kalabilen özel proteinlerdir. Bu enzimlerin amino asit dizilimi, ısıya karşı daha az bozulmaya neden olan hidrofobik ve iyonik bağlar içerir. Ayrıca enzimlerin üç boyutlu yapısını koruyan disülfit bağları da daha fazladır.
-
DNA: Termofillerin DNA’sı, yüksek sıcaklıklarda da çözünmeyen ve parçalanmayan bir yapıdadır. Bu DNA’nın baz dizilimi, guanin ve sitozin gibi hidrojen bağı sayısı fazla olan bazları daha çok içerir. Bu sayede DNA iplikleri arasındaki bağlar daha güçlü olur. Ayrıca DNA’yı koruyan özel proteinler de bulunur.
