Varoluşçu terapi, insanların özgür irade, kendi kaderini tayin etme ve anlam arayışına odaklanan bir psikoterapi şeklidir. Varoluşçu terapi, insanın varoluşuna ve yaşamın temel sorunlarına (ölüm, özgürlük, anlamsızlık, izolasyon) dikkat çeker. Varoluşçu terapi, insanların yaşamlarından ve yaptıkları, hissettikleri ve düşündükleri şeylerden sorumlu olduklarını ve kendilerini gerçekleştirme kapasitesine sahip olduklarını varsayar. Varoluşçu terapi, geçmiş olayların tartışılmasını önlerken, mevcut ilişkileri ve durumları iyileştirmeye odaklanır. Varoluşçu terapi, farklı kuramcılar tarafından geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Bunlardan bazıları Soren Kierkegaard, Viktor Frankl, Irvin Yalom ve Rollo May’dir.