Sagu, İslamiyet öncesi Türk edebiyatının sözlü ürünlerinden biridir. Sagu, yuğ adı verilen cenaze törenlerinde ölen kişinin ardından duyulan üzüntüyü ve övgüyü dile getiren manzum bir ağıttır. Sagu, hece ölçüsüyle yazılır ve kafiye şeması aaab, cccb, dddb… şeklindedir. Sagu, aynı zamanda destan özelliği de gösterir ve geniş doğa tasvirleri içerir. Bilinen en meşhur sagu, Alp Er Tunga’nın ölümü üzerine yazılan Alp Er Tunga Sagusu’dur. Sagu, İslamiyet sonrası halk edebiyatında ağıt, divan edebiyatında mersiye adını alır.
