Pozitif ayrımcılık, toplumda dezavantajlı grupların eşitliklerini sağlamak amacıyla onlara sağlanan ekstra haklar veya imkanlardır. Bu uygulama, genellikle cinsiyet, ırk, etnik köken, yaş veya engellilik gibi nedenlerle ayrımcılığa uğramış veya tarihsel olarak dezavantajlı olmuş gruplara yöneliktir. Örneğin, engelli bireyler için erişilebilir tuvaletlerin yapılması veya kadınların iş hayatında temsilini artırmak için alınan önlemler pozitif ayrımcılık örnekleri arasında sayılabilir.
Pozitif ayrımcılık, bazı durumlarda tartışmalı bir konu olabilmekle birlikte, eşitlik ve adaleti sağlama amacı güder ve genellikle anayasal düzenlemelerle desteklenir. Avrupa Birliği gibi bazı uluslararası kuruluşlar, üye ülkelerde pozitif ayrımcılığı teşvik eden politikalar izlemektedir. Türkiye’de de 2010 Anayasa değişikliği ile pozitif ayrımcılık uygulamaları yaygınlaşmıştır.
