Türkiye’de erozyon, toprağın başka alanlara taşınmasıyla oluşan bir doğal olaydır. Erozyonun nedenleri arasında rüzgâr, akarsu, sel, bitki örtüsü, aşınım ve insan faaliyetleri sayılabilir. Erozyonun etkileri arasında toprak kaybı, çölleşme, biyolojik çeşitlilik azalması ve ekonomik kayıp sayılabilir.
Türkiye’de erozyonun görülme oranları coğrafi bölgelere göre farklılık gösterir. Tüm coğrafi bölgelerde erozyon görülmekle birlikte, en fazla erozyon İç Anadolu Bölgesi’nde görülür. Bu bölgeyi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi takip eder. Erozyonun en çok nedeni bu bölgelerdeki yüksek yağış ve eğimdir. Ayrıca bitki örtüsü az ve aşındırılmıştır.
Erozyonun en az görülmesi ise Karadeniz Bölgesi’nde görülür. Bu bölgeyi, Doğu Anadolu Bölgesi takip eder. Erozyonun en çok nedeni bu bölgelerdeki düşük yağış ve eğimdir. Ayrıca bitki örtüsü bol ve korunmuştur.
Erozyonu önlemek için yapılması gerekenler arasında toprak koruma çalışmaları, bitki ağaçlandırma çalışmaları, su tasarrufu yapma ve iklim değişikliğiyle mücadele etmek sayılabilir.
Türkiye’de erozyonun en çok görüldüğü iller şunlardır: Konya, Ankara, Erzurum, Kars, Ağrı, Şanlıurfa, Diyarbakır, Sivas, Kayseri, Eskişehir, Kırşehir, Yozgat, Çankırı, Kırıkkale, Nevşehir, Niğde, Aksaray, Karaman, Mardin, Batman, Siirt, Bitlis, Muş, Bingöl, Elazığ, Malatya, Adıyaman, Gaziantep, Kilis, Kahramanmaraş, Osmaniye, Hatay, Isparta, Burdur, Afyonkarahisar, Uşak, Denizli, Aydın, Manisa, İzmir, Balıkesir, Çanakkale, Edirne, Kırklareli, Tekirdağ, İstanbul, Bursa, Kocaeli, Sakarya, Bolu, Düzce, Zonguldak, Karabük, Bartın, Kastamonu, Sinop, Samsun, Ordu, Giresun, Trabzon, Rize, Artvin, Ardahan, Erzincan, Tunceli, Bayburt, Gümüşhane, Tokat, Amasya, Çorum, Hakkari, Van, Şırnak, Iğdır.
