Mani tipi uyak, Türk halk şiirlerinde ve manilerde kullanılan bir uyak düzenidir. Mani, genellikle dört dizeden oluşur ve her dizede 7 veya 8 hece bulunur. Mani tipi uyakta uyak düzeni şu şekildedir:
Bu düzen, ilk üç dizedeki uyakların aynı sesle bitmesini ve dördüncü dizedeki uyak sesinin farklı olmasını içerir. Yani, mani tipi uyakta ilk üç dize uyaklıdır ve son dize farklı bir uyak sesiyle biter.
Örnek:
Gönlümde bir kuytuda (A)
Sevda ateşi yanar (A)
Sana her gün bir özlem (A)
Kollarımda bekler (b)
Bu örnekte, ilk üç dizedeki uyaklar (kuytuda, yanar, özlem) aynı sesle biterken, dördüncü dize (bekler) farklı bir sesle bitmektedir. Bu düzen, manilerin belirgin bir yapısal özelliklerinden biridir.
