Türk devletlerinde gücün meşruiyet kaynağı, Gök Tanrı tarafından kağana verilen devleti yönetme yetkisi olan kut idi. Bu anlayışa göre en yüce varlık ve tek yaratıcı olarak kabul edilen Gök Tanrı yeryüzünü doğrudan kendisi değil, Türk kağanı eliyle yönetiyordu. Türk kağanı hem bütün devlet teşkilatının başı hem de toplumun lideri durumundaydı. Kağan devletin başı olarak iç ve dış siyaseti düzenler, savaş ve barışa karar verir, ordulara komutanlık eder, elçiler gönderir ve elçileri kabul ederdi.
Kut inancının sonuçları ise şunlardı:
-
Türklerde kağan olabilmek için Gök Tanrı tarafından kut verilmiş bir aileye mensup olmak gerekirdi. Kut, kan yoluyla geçtiği için bütün hanedan üyeleri kağan olma hakkına ve yetkisine sahiptir. Bu da taht kavgalarına neden olmuştur.
-
Eski Türklerde kula sahip olan hanedan üyeleri arasından kağan seçmek için kurultay toplanırdı.
-
Türklerdeki kut anlayışı, halkın hükümdara ve devlete bağlılığını güçlendiren bir etkiye sahip olmuştur.
