Sağırlar Diyaloğu, birbirini anlamayan veya anlamak istemeyen kişiler arasında geçen anlamsız ve sonuçsuz konuşmalara verilen bir isimdir. Bu terim genellikle siyasi veya diplomatik görüşmelerde kullanılır. Sağırlar Diyaloğunun en bilinen örneği, 30-31 Ocak 1943’te Türkiye Cumhurbaşkanı İsmet İnönü ile Birleşik Krallık Başbakanı Winston Churchill arasında Yenice Tren İstasyonu’nda gerçekleşen Adana Görüşmeleridir. Bu görüşmede Churchill, Türkiye’nin II. Dünya Savaşı’na Müttefiklerin yanında katılmasını isterken, İnönü ise tarafsız kalmayı savunmuştur. Her iki taraf da karşı tarafın fikrini değiştirememiş ve kendi görüşlerini savunmuştur. Bu nedenle bu görüşme tarihte Sağırlar Diyaloğu olarak anılmıştır.
