Osmanlı’da kadınefendi, padişahın dört adet zevcesine verilen addır. Kadınefendi unvanı, 1703 yılında tahta çıkan III. Ahmet’ten itibaren kullanılmaya başlamıştır. Kadınefendiler, evlenme tarihlerine göre sıralanmış ve hiçbiri valide sultanın yerine geçememiştir. Kadınefendiler, eğitimli, kültürlü ve sosyal hayata katılan kadınlardı. Kadınefendilerin giydikleri kıyafetler de gösterişli ve şık idi. Kadınefendilerin isimleri genellikle Farsça veya Arapça kökenli olurdu. Hatice, Bezm-i Alem, Mihrişah, Nakşidil valide sultanlar ve Âdilşah Kadın gibi isimler buna örnektir. Osmanlı Devleti’nde kadınefendilik, Osmanlı Devleti’nin yıkılmasına kadar sürdürülmüş bir gelenektir
