Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.), 622 yılında Mekke’den Medine’ye hicret etmiştir. Hicret arkadaşı ise Hz. Ebubekir’dir.
Hicret, İslam takviminde (Hicri takvim) tarih başı sayılan bu olay, bir yerden başka bir yere göç etme anlamına gelir. Hicretin nedeni, Mekke’deki Müslümanların, baskılardan kurtulmak için Medine’ye göç etmeleridir. Bu göçün sonucunda Medine’de, Medine Sözleşmesi ile günümüzde İslam Devleti olarak sınıflandırılan devletlerden ilki kabul edilen Medine Şehir Devleti kurulmuştur.
Müslümanlar, Mekke’deki dayanılmaz işkenceler sebebiyle Mekke’de oturamayacak hâle geldikleri için, hâllerini Peygamber Efendimiz’e arz ettiler ve hicret için izin istediler. Allâh Resûlü, Allâh’ın izni ile Müslümanlara Medîne yollarını işâret etti ve şöyle buyurdu: “Bundan böyle sizin hicret edeceğiniz şehrin, iki kara taşlık arasında hurmalık bir yer olduğu bana gösterildi.” Onlara Ensâr ile, yâni Medîneli Müslüman kardeşleriyle kucaklaşmalarını emretti ve: “Allâh Teâlâ sizin için kardeşler ve huzur bulacağınız bir diyâr lutfetti!” buyurdu. Bundan sonra Müslümanlar, müşriklere hissettirmeden hazırlandılar, birbirlerine yardım ederek gizlice hicret etmeye başladılar.
