Mondros Ateşkes Anlaşması’nın uygulanması karşısında Osmanlı hükûmeti, İtilaf Devletleri ile iyi ilişkiler kurmaya çalışmış, ancak bu tutum işgalleri önleyememiştir. Osmanlı hükûmeti, Mondros Ateşkes Anlaşması’nın çok ağır şartlarını kabul etmek zorunda kalmıştır. Bu şartlar, Osmanlı Devleti’nin toprak bütünlüğünü ve egemenliğini tehlikeye atmıştır. İtilaf Devletleri, antlaşmanın maddelerini kendi çıkarlarına göre yorumlayarak Osmanlı topraklarını işgal etmeye başlamışlardır. Osmanlı hükûmeti, işgallere karşı koymak yerine, İngilizlerin kendilerine destek çıkacakları zannı ile büyük bir hataya düşmüş ve düşmanların kandırmalarıyla zor durumda kalmışlardır.
Mondros Ateşkes Anlaşması’nın uygulanması karşısında Osmanlı hükûmetinin tutumu, millî mücadele taraftarları tarafından sert bir şekilde eleştirilmiştir. Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşları, vatanın kurtuluşunun ancak millî iradeye dayanan bir mücadele ile sağlanabileceğini savunmuşlardır. Bu nedenle, Osmanlı hükûmeti ve İstanbul’daki saray yönetimi, millî mücadele taraftarları tarafından vatan haini olarak lanse edilmiştir. Millî mücadele taraftarları, işgallere karşı direnişi örgütlemek ve ulusal egemenliği sağlamak için Anadolu’da çeşitli kongreler düzenlemişlerdir. Bu kongreler sonucunda Türkiye Büyük Millet Meclisi kurulmuş ve Türk Kurtuluş Savaşı başlamıştır.
