Millî Mücadele’ye karşı çıkarılan iç isyanların ortak amaçları şunlardır:
-
Millî Mücadele’ye engel olmak: İşgal devletleri, Osmanlı Devleti ve bazı azınlık grupları, Millî Mücadele’nin başarısından korkarak, Anadolu’da çeşitli isyanlar çıkarmışlardır. Bu isyanların amacı, Millî Mücadele’yi zayıflatmak, halkın desteğini azaltmak ve Türk ulusunun bağımsızlık mücadelesini boşa çıkarmaktır.
-
İşgal devletlerinin işgallerini yerleştirmek: İşgal devletleri, I. Dünya Savaşı’ndan sonra Osmanlı Devleti’nin topraklarını paylaşmışlardır. Ancak Millî Mücadele, bu paylaşım planlarını bozmuştur. Bu nedenle, işgal devletleri, Anadolu’da kendilerine bağlı olan azınlık grupları veya yerel aşiretleri kışkırtarak, işgallerini sürdürmek ve genişletmek istemişlerdir.
-
Osmanlı Devleti’nin devamını sağlamak: Osmanlı Devleti, Millî Mücadele’yi tanımamış ve Mustafa Kemal ve arkadaşlarını isyancı olarak görmüştür. Osmanlı Devleti, padişahın ve halifenin otoritesini korumak ve işgal devletleriyle anlaşmak istemiştir. Bu nedenle, Osmanlı Devleti, halifelik yanlısı olan bazı dini liderleri veya eski Osmanlı subaylarını kullanarak, Millî Mücadele’ye karşı ayaklanmalar çıkarmıştır.
Millî Mücadele’ye karşı çıkarılan iç isyanların ortak amaçları bunlardır. Bu isyanlar, Millî Mücadele’nin önünde büyük bir engel teşkil etmiştir. Ancak Mustafa Kemal ve Kuvâ-yi Millîyeciler, bu isyanları bastırarak, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunu sağlamışlardır.
