Orta Çağ’da kurulan devletlerin siyasi yapıları genellikle feodal sistem üzerine kuruluydu. Feodal sistemde soyluların sahip olduğu topraklar üzerinde çalışan köylülerin durumu oldukça kötüydü. Soyluların sahip olduğu topraklar üzerindeki güçleri oldukça fazlaydı ve bu nedenle soyluların birbirleriyle savaşması oldukça yaygındı. Bu dönemde kralların gücü oldukça sınırlıydı ve soyluların gücüne karşı koyamazlardı.
Orta Çağ’da kurulan devletlerin siyasi güçlerini sadece ekonomik faaliyetlerle değil, güçlü ordular kurarak da sağlamıştır. Bizans ordusunun asıl gücünü, eyalet birlikleri oluşturmuştur. XI. yüzyılın ikinci yarısında ise ücretli askerler ordunun asli unsuru haline gelmiştir. Bizans ordusunda; İngiliz, Frank, Norman, Bulgar, Gürcü, Peçenek, Kıpçak, Uz gibi ücretli askerler görev almıştır.
Bizans, Sasani ve Moğol imparatorluklarının orduları da güçlü, düzenli ve disiplinlidir. Moğol ordusu gönüllü birliklerden oluşmaktadır. Moğol ordusu, Mete Han’ın geliştirdiği onlu teşkilata uygun olarak on, yüz, bin ve on bin şeklinde bölümlere ayrılmıştır.
Sasanilerde de Roma İmparatorluğu’nda olduğu gibi yönetime aristokratlar hakimdir. Sasani İmparatorluğu’ndaki danışma meclisi, Roma’daki konsüllerle benzerlik gösterse de Sasanilerin sosyal yapıya bağlı hanedan üyelerinin mecliste etkin olması, Roma’dan farklılık göstermiştir. Sasani İmparatorluğu’ndaki siyasi meşruiyet ve idari yapı, dini bir karakter taşımaktadır.
Moğol İmparatorluğu’nda kurultay adında bir danışma meclisi vardır. Bu kurultaydaki görevliler soylu oluşlarına göre değil liyakat esasına göre seçilmiştir.
