Teokratik monarşi, bir ülkenin yönetiminde hem dini kuralların hem de tek bir hükümdarın otoritesinin iç içe geçtiği bir yönetim biçimidir. Burada devletin başında kral, padişah veya hükümdar gibi tek bir kişi bulunur ancak bu kişinin yönetme gücünü doğrudan dinden aldığı kabul edilir. Bu sistemde devletin yasaları genellikle dini metinlere veya dini otoritelerin yorumlarına dayanır ve hükümdarın kararları dini bir görev veya kutsal bir yetki olarak görülür.
Yani bir tarafta monarşinin tek kişiye dayalı yönetim yapısı varken, diğer tarafta devletin temel hukuk ve yönetim anlayışını belirleyen teokrasinin din odaklı yapısı birleşmiş olur. Halk, hükümdara karşı itaatini sadece siyasi bir zorunluluk olarak değil, aynı zamanda dini bir sorumluluk olarak da hisseder. Günümüzde örnek olarak Vatikan veya Suudi Arabistan gibi ülkelerin yönetim yapıları, farklı uygulamalar olsa da bu kavramın tarihsel ve güncel bağlamdaki özelliklerini taşır. Bir öğrenci olarak bunu, dinin kurallarıyla monarşinin gücünün aynı merkezde toplanması olarak düşünebiliriz.
Teokratik monarşi sisteminde en belirgin özellik, hükümdarın hem dünyevi hem de dini konularda son sözü söyleme yetkisine sahip olmasıdır. Yasama, yürütme ve yargı süreçleri üzerinde dini yorumların baskın olması, yönetimin kararlarının sorgulanmasını da zorlaştırır. Bu durum, toplumun hayat tarzından hukuk sistemine kadar her noktada dini değerlerin ön plana çıkmasına neden olur.
