Ehli sünnetin kurucusu, bir kişi olarak belirlenemeyen, ancak peygamber ve sahabelerinin yolundan giden ve onların sünnetini uygulayan alimlerin oluşturduğu bir geleneğin adıdır. Ehli sünnet, itikadî mezheplerden Selef alimleri, Mâtürîdî ve Eş’arîler, fıkhî (amelî) mezheplerden Hanefî, Mâlikî, Şâfiî ve Hanbelîler olmak üzere dört ana gruba ayrılır. Ehli sünnetin ilk temsilcileri arasında Zeyd b. Ali, Hasan b. Muhammed b. Hanefiyye, Hasan-ı Basrî, Ebu Hanife, Malik b. Enes, Şafii, Ahmed b. Hanbel gibi isimler sayılabilir.