Doğal kaynaklar, oluşumunda insanların etkisinin olmadığı ve doğal ortam içerisindeki belirli şartlara bağlı olarak oluşan doğal zenginliklerdir. Nüfus ise, belirli bir zaman ve mekânda yaşayan insan sayısıdır. Doğal kaynakların kullanımı ile nüfus arasında karşılıklı ve karmaşık bir etkileşim vardır.
Doğal kaynakların kullanımı, nüfusun miktarını, dağılışını, yapısını ve niteliğini etkiler. Örneğin, su, toprak, bitki örtüsü gibi doğal kaynaklar, insanların yaşamını sürdürebilmesi için gerekli olan temel ihtiyaçları karşılar. Bu kaynakların bolluğu veya kıtlığı, nüfusun artış hızını, göç hareketlerini, kır-kent dağılışını ve sağlık durumunu belirler. Ayrıca, maden, petrol, doğal gaz gibi doğal kaynaklar, insanların ekonomik faaliyetlerini ve gelir düzeylerini de etkiler. Bu kaynakların varlığı veya yokluğu, nüfusun eğitim durumunu, meslek dağılımını ve tüketim alışkanlıklarını da şekillendirir.
Nüfusun miktarı ve niteliği de doğal kaynakların kullanımını etkiler. Örneğin, nüfus arttıkça doğal kaynaklara olan talep de artar. Bu da doğal kaynakların aşırı tüketimine ve tahribatına yol açabilir. Nüfusun eğitim seviyesi, gelir düzeyi ve tüketim tercihleri de doğal kaynakların kullanım şeklini ve verimliliğini belirler. Nüfusun çevre bilinci yüksekse, doğal kaynakları koruyucu ve sürdürülebilir bir şekilde kullanabilir. Nüfusun çevre bilinci düşükse, doğal kaynakları israf edici ve zarar verici bir şekilde kullanabilir.
