İlk Çağ’da Eratosthenes ve Batlamyus gibi coğrafyacılar, coğrafi bilgilerin aktarımında harita, tablo, kirişler ve açılar gibi yöntemleri kullanmıştır. Bu yöntemler sayesinde, dünyanın şekli, büyüklüğü, sınırları, bölgeleri ve yerlerin konumları hakkında daha kesin ve sistematik bilgiler elde etmişlerdir. Bu bilgileri de eserlerinde yazılı ve görsel olarak sunmuşlardır. Örneğin:
-
Eratosthenes, “Geographika” adlı eserinde, kendisinden önceki coğrafyacıların yaptığı harita çalışmalarından elde ettiği yeryüzü bilgilerini kullanarak bir dünya haritası çıkarmıştır. Bu haritada, dünyayı ekvator ve meridyenlerle bölerek yerlerin enlem ve boylamlarını belirlemiştir. Ayrıca, küresel trigonometri bilgilerini ve bir kirişler tablosunu da eserine eklemiştir.
-
Batlamyus, “Coğrafya” adlı eserinde, Roma İmparatorluğu’nda bilinen coğrafya bilgilerini toplamıştır. Bu eserde, dünyayı 8 bölgeye ayırarak her bölgenin haritasını çizmiştir. Bu haritalarda, yerlerin enlem ve boylamlarını vermiştir. Ayrıca, yerlerin mesafelerini ölçmek için açılar kullanmıştır.
Bu yöntemler, coğrafi bilgilerin aktarımında daha doğru ve anlaşılır olmasını sağlamıştır. Ancak bu yöntemlerin de bazı eksiklikleri ve hataları vardı. Örneğin, Eratosthenes’in haritasında Avrupa ve Asya çok büyük gösterilirken, Afrika çok küçük gösterilmiştir. Batlamyus’un haritasında ise Amerika kıtası yoktur. Bu nedenle, bu yöntemler zamanla geliştirilmiş ve yeni yöntemler ortaya çıkmıştır.
