Wilson İlkeleri’nin diğer devletlerin tepkisi şöyle özetlenebilir:
-
Almanya, Wilson İlkeleri’ni savaşın sona ermesi için bir umut olarak görmüş ve ateşkes istemiştir. Ancak Almanya, Wilson İlkeleri’nin uygulanmasında İtilaf Devletleri’nin çifte standart uyguladığını ve Almanya’ya ağır şartlar dayattığını iddia etmiştir.
-
İtilaf Devletleri, Wilson İlkeleri’ni kendi çıkarlarına göre yorumlamış ve bazı maddeleri görmezden gelmiştir. Özellikle Fransa, Almanya’ya karşı sert bir tutum sergilemiş ve Alsas-Loren bölgesinin yanı sıra Almanya’nın savaş tazminatı ödemesini istemiştir. İngiltere ise sömürgecilik politikasından vazgeçmemiş ve denizlerdeki hakimiyetini korumaya çalışmıştır.
-
Rusya, Wilson İlkeleri’ni Bolşevik Devrimi’nden sonra kabul etmemiş ve Lenin tarafından yazılan Barış Kararnamesi’ni yayınlamıştır. Barış Kararnamesi, Wilson İlkeleri’ne bir alternatif olarak sunulmuş ve emperyalist savaşa karşı devrimci bir barış çağrısı yapmıştır.
-
Küçük devletler ve ulusal azınlıklar, Wilson İlkeleri’ni kendi bağımsızlık ve özgürlük taleplerini destekleyen bir belge olarak görmüş ve Wilson’a mektuplar yazarak kendilerine yardım etmesini istemiştir. Özellikle milliyetler esasına göre sınırların belirlenmesi ve sömürge ülkelerine siyasal yönetim haklarının iade edilmesi gibi maddeler, bu devletler ve azınlıklar için umut verici olmuştur.
