Teşvik-i Sanayi Kanunu, 28 Mayıs 1927 tarihinde çıkarılan ve sanayi yatırımı yapacak işletmelere muafiyet, imtiyaz ve teşvik sağlamayı amaçlayan bir yasadır. Bu yasa, Mustafa Kemal Atatürk’ün sanayi alanında yaptığı bir yenilik olarak kabul edilir.
Teşvik-i Sanayi Kanununun amacı, ülkenin iktisadi bağımsızlığını sağlamak, sanayi sektörünü geliştirmek, yerli üretim ve tüketimi artırmak, dış ticaret açığını azaltmak ve milli sermayeyi oluşturmak olarak özetlenebilir.
Teşvik-i Sanayi Kanununun getirdiği bazı muafiyet, imtiyaz ve teşvikler şunlardır:
-
Sanayi alanında kullanılacak bütün teçhizatlar gümrük vergisinden muaf tutuldu.
-
Sanayi işletmelerine beş yıl süreyle gelir vergisi verilmeyecekti.
-
Sanayi işletmelerine beş yıl süreyle emlak vergisi verilmeyecekti.
-
Sanayi işletmelerine beş yıl süreyle harç ve resimlerden muafiyet tanındı.
-
Sanayi işletmelerine ucuz elektrik, su ve ulaştırma imkanları sağlandı.
-
Sanayi işletmelerine devlet bankalarından uygun faizli kredi verildi.
-
Sanayi işletmelerine devletin elindeki arazi ve binalar bedelsiz veya düşük bedelle tahsis edildi.
