Çocuk Haçlı Seferleri 1212, Avrupa’da dinsel tabakalar tarafından kışkırtılan alt sınıftan halkın, özellikle genç çocukların, Kudüs’ü Müslümanlardan kurtarmak için yaptıkları başarısız girişimlerdir. Bu seferler Almanya ve Fransa’da başlayan iki büyük kalabalık çocuk ve halk grubunun Kudüs’e gitmek üzere karadan uzun yürüyüşlerle Avrupa’nın sahillerine gitmesidir. Bu seferler Dördüncü Haçlı Seferi ile Beşinci Haçlı Seferi arasındaki dönemde gerçekleşmiştir.
Almanya’da organize olan çocuk sayısı 7.000 civarında olup liderleri “Nikolaus von Köln” adlı bir çocuktu. Fransa’da organize olan çocukların başında “Etienne de Cloyes” adlı bir çocuk bulunmaktaydı ve 30.000 kadar sayıda çocuk bu organizasyona katılmayı kabul etmişti. Bu organize olan çocuk grupları karadan Akdeniz sahillerine yürümüşler; sahilde peygamber Musa gibi denizin yarılıp Kudüs’e yol açılmasını beklemişlerdir. Ama deniz yarılmamış Kutsal Toprakların yakınlarına bile varamadan ortadan kaybolmuşlardır.
Büyük bir kısım çocuklar yürüyüş yolunda hayatlarına kaybetmişler; küçük bir kısmı ailelerine geri dönmüşler; diğerleri yolda bulunan Hristiyanların yanlarına yerleşmişler; diğerleri ya deniz kazasından ya da açlıktan ölmüşlerdi. Bir kısmını bekleyen en fena akıbet ise Venedikli tacirler vasıtasıyla Mağrip’e, Mısır’a, hatta Irak’a götürülerek köle olarak satılmaları olmuştur.
Çocukların Haçlı Seferi yapma organizasyonlarından haberdar olan Papa III. İnnocentius bu çocuk organizasyonlarını Haçlı seferine katılmayan daha yaşlıların değersizliğini tanrının kınamasının bir nişanesi olarak yorumlamıştı.
