Reis-ül Küttap, Osmanlı Devleti’nde Hariciye Nazırlığı’nın (Dışişleri Bakanlığı) kurulmasından önceki dönemde dışişlerinden sorumlu devlet görevlisiydi. Reis-ül Küttaplık görevi Osmanlı Devleti’nde ilk defa 1453 yılında İstanbul’un fethi sonrasında oluşturuldu. Reis-ül Küttaplar o dönemde Nişancıların emrinde çalışırlar, yurt dışıyla yapılan yazışmaları kaleme alırlardı. 1650 yılından sonra reis-ül küttaplar protokolde Nişancıdan sonra gelmekle beraber, dış siyasete ait işlerden tek başına sorumlu hale geldiler. Nişancılar bu tarihten sonra yalnız diğer kanuni işlerle uğraşır hale geldiler. 1836 yılında yerini Hariciye Nazırlığı’na bıraktı.
Reis-ül Küttapların görevleri arasında şunlar vardı:
-
Yabancı devlet temsilcileriyle görüşmek ve yazışmak.
-
Osmanlı Devleti’nin antlaşmalarını hazırlamak ve imzalamak.
-
Osmanlı Devleti’nin elçilerini atamak ve denetlemek.
-
Osmanlı Devleti’nin dış politikasını belirlemek ve uygulamak.
-
Bâbıâli ile şeyhülislâmlık kapısı arasındaki irtibatın sağlanması.
Reis-ül Küttaplık makamına gelmiş bazı ünlü kişiler şunlardır:
-
Haydar Efendi (ilk reis-ül küttap)
-
Celâlzâde Mustafa Çelebi (tarihçi)
-
Koca Ragıp Paşa (devlet adamı)
-
Mahmud Raif Efendi (yazar)
-
Mehmed Said Galip Paşa (sadrazam)
