Çifthane sistemi, Osmanlı Devleti’nin toprakları üzerinde feodal oluşumları engellemek amacıyla geliştirdiği bir sistemdir. Bu sistem, toprakların büyük bir kısmının mülkiyetinin devlet elinde tutulmasını sağlamıştır. Çifthane sistemi, Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan itibaren uygulanmaya başlamıştır. Ancak bu sistem 16. yüzyılda Kanuni Sultan Süleyman döneminde tam olarak oturmuştur. Çifthane sistemi, 19. yüzyılda Tanzimat Fermanı ile birlikte sona ermiştir. Tanzimat Fermanı ile birlikte toprakların mülkiyeti değişmiş ve çiftçiler toprak sahibi olabilmiştir.