Tanzimat Dönemi’nde edebiyat da Batılılaşma sürecine girmiştir. Tanzimat Dönemi’ni iki alt döneme ayırmak mümkündür: Birinci Dönem (1860-1876) ve İkinci Dönem (1876-1895). Bu dönemlerde etkili olan edebi akımlar şunlardır:
-
Birinci Dönem Tanzimat Edebiyatı’nda klasizm ve romantizm akımları etkili olmuştur. Klasizm, eski Yunan ve Roma edebiyatını örnek alan, akıl, mantık, ölçü ve düzen gibi ilkeleri savunan bir akımdır. Romantizm ise duygu, hayal, özgürlük ve bireysellik gibi unsurları ön plana çıkaran bir akımdır. Bu dönemin yazarları arasında Şinasi, Ahmet Vefik Paşa, Namık Kemal ve Ahmet Mithat Efendi sayılabilir.
-
İkinci Dönem Tanzimat Edebiyatı’nda ise realizm ve natüralizm akımları baskın olmuştur. Realizm, gerçek hayatı olduğu gibi yansıtmayı amaçlayan, toplumsal sorunlara eğilen bir akımdır. Natüralizm ise realizmin daha ileri bir aşaması olarak kabul edilir. Natüralizmde insanın doğa ve çevre tarafından belirlendiği, irade ve ahlak gibi kavramların önemsiz olduğu savunulur. Bu dönemin yazarları arasında Recaizade Mahmut Ekrem, Abdülhak Hamit Tarhan, Samipaşazade Sezai ve Nabizade Nazım sayılabilir.
