Geçmişten günümüze atom kavramıyla ilgili düşünceler birçok bilim insanının yaptığı çalışmalar ve deneyler sonucunda değişmiştir. İlk olarak M.Ö. 400’lü yıllarda Democritus ve hocası Leucippus, maddelerin aynı atomlardan oluştuğunu ve atomların bölünemeyen en küçük parçacıklar olduğunu ileri sürmüşlerdir. 18. ve 19. yüzyıllarda John Dalton, atomun küre şeklinde, içi dolu ve bölünemeyen bir parçacık olduğunu, elementlerin aynı atomlardan, bileşiklerin ise farklı atomlardan oluştuğunu söylemiştir. 19. yüzyılın sonunda J.J. Thomson, atomun içinde elektron adı verilen daha küçük negatif yüklü parçacıkların olduğunu keşfetmiş ve atomu üzümlü kek modeliyle açıklamıştır. 20. yüzyılın başında Ernest Rutherford, atomun içinde pozitif yüklü bir çekirdek ve çekirdek etrafında dönen elektronlardan oluştuğunu ortaya koymuştur. Aynı yüzyılın başlarında Niels Bohr, elektronların çekirdek etrafında belli enerji düzeylerinde döndüklerini belirtmiştir. Daha sonra De Broglie, Heisenberg ve Schrödinger gibi bilim insanları, atomun dalga mekaniği ile açıklanabileceğini göstermişlerdir. Günümüzde ise Modern Atom Teorisi kabul edilmektedir. Bu teoriye göre; atomun çekirdeğinde proton ve nötron adı verilen iki tür parçacık vardır. Elektronlar ise çekirdeğin etrafında belirli bir yerleri olmayan ancak bulunma ihtimali olan bölgelerde hareket ederler. Bu bölgelere elektron bulutu denir.
