Watson ve Crick’in ikili sarmal modeli, DNA’nın sarmal halinde birbiri üzerine bükülmüş iki iplikten oluştuğunu gösteren bir moleküler yapıdır
DNA ipliklerinin şeker-fosfat iskeletleri sarmalın dışında, azotlu bazlar ise içinde yer alır ve hidrojen bağları ile DNA ipliklerini bir arada tutar
DNA’nın azotlu organik bazları adenin (A), guanin (G), sitozin © ve timin (T)'dir
DNA ipliklerindeki nükleotitlerin kesin eşleşmesi, Watson ve Crick modelinin önemli bir yönüdür. Bu eşleşme, pürin grubu bazlardan adenin (A) ile pirimidin grubu bazlardan timin (T), aynı şekilde pürin grubu bazlardan guanin (G) ile pirimidin grubu bazlardan sitozin © arasında kurulan özgül hidrojen bağlarıyla sağlanır. A ile T arasında iki, G ile C arasında üç özgül hidrogen bağı kurulur. Bu özgül baz eşleşmesi, Chargaff’ın DNA moleküllerinde adenin-timin ve guanin-sitozin miktarlarının eşit olduğu kuralı için bir temel sağlamaktadır
Bu model, DNA’nın genetik bilgi içerdiğini ve kendini kopyalayarak nesilden nesile aktarabildiğini ortaya koymuştur
Watson ve Crick’in ikili sarmal modelini şöyle çizebiliriz:
A-T
/ \
| |
| |
| |
\ /
T-A
/ \
| |
| |
| |
\ /
A-T
/ \
| |
| |
| |
\ /
T-A
/ \
| |
| |
| |
\ /
G-C
/ \
| |
| |
| |
\ /
C-G
/ \
| |
| |
| |
\ /
G-C
/ \
| |
| |
| |
\ /
C-G
