İnsülin geninin klonlanmasında kullanılan vektör, plazmit adı verilen bir dairesel DNA molekülüdür. Plazmitler, vektör olarak tercih edilme sebepleri şunlardır:
-
Plazmitler, çok sayıda, kolay ve ucuz elde edilebilirler.
-
Plazmitler, çift iplikli, sarmal ve sirküler bir yapıya sahiptirler, bu da onları manipüle etmeyi kolaylaştırır.
-
Plazmitler, yapılarında seleksiyonda önemli fonksiyonu olan bazı spesifik markerler (ampr, telr, kanr, lac+, vs.) taşırlar. Bu markerler, rekombinant plasmidleri tanımak ve ayırmak için kullanılabilir.
-
Plazmitler, belli uzunlukta yabancı genleri kabul edebilirler, genellikle 10-15 kb arasında.
-
Plazmitler, infeksiyöz değildir, yani hücrelere zarar vermezler.
-
Plazmitler, restriksiyon endonükleazlar için bazılarında bir tek kesim yerinin bulunması, bu da onları klonlama için uygun hale getirir.
-
Plazmitler, replikasyon orijinine sahip olurlar ve buna bağlı olarak da hücre içinde bağımsız olarak replikasyon özelliği taşırlar. Bu da onların hücre içinde çok sayıda kopya oluşturmasını sağlar.
