Oksijenli solunumda ATP sentezinde kullanılan moleküller şunlardır:
-
Glikoz: Oksijenli solunumun başlangıç substratıdır. Glikoz, glikoliz yoluyla piruvata dönüştürülür ve bu sırada iki ATP ve iki NADH molekülü üretilir.
-
Piruvat: Glikolizin son ürünüdür. Piruvat, mitokondriye girerken asetil-CoA’ya dönüştürülür ve bu sırada bir CO2 ve bir NADH molekülü açığa çıkar.
-
Asetil-CoA: Piruvattan oluşan iki karbonlu bir bileşiktir. Asetil-CoA, Krebs döngüsünde oksaloasetik asitle birleşerek sitrik asiti oluşturur. Bu sırada bir CO2 ve bir NADH molekülü açığa çıkar.
-
Sitrik asit: Krebs döngüsünün ilk bileşiğidir. Sitrik asit, bir dizi tepkimeyle oksaloasetik aside geri dönüşür. Bu sırada üç CO2, dört NADH, bir FADH 2 ve bir ATP molekülü üretilir.
-
NADH ve FADH 2: Krebs döngüsünde ve glikolizde oluşan elektron taşıyıcı moleküllerdir. NADH ve FADH 2 , elektron taşıma sisteminde (ETS) elektronlarını oksijene taşır ve su oluşturur. Bu sırada proton gradyanı oluşturulur ve ATP sentaz enzimi ile 32 veya 34 ATP molekülü sentezlenir.
-
Oksijen: Oksijenli solunumun son elektron alıcısıdır. Oksijen, ETS’de elektronları alarak su oluşturur. Oksijenin varlığı, elektronların akışını sağlar ve ATP sentezini mümkün kılar.