Bu söz, Theophile Gautier’nin 1834 yılında yayımlanan “Mademoiselle de Maupin” adlı romanının önsözünde yer almaktadır. Bu roman, Gautier’nin en ünlü eserlerinden biridir ve cinsel kimlik, aşk ve sanat gibi konuları ele alır. Romanın önsözünde Gautier, sanat için sanat ilkesini savunur ve sanatın toplumsal veya ahlaki bir işlevi olmadığını iddia eder. Gautier, sanatın tek amacının güzellik olduğunu ve güzel olan her şeyin sanat sayılması gerektiğini belirtir.
Gautier’nin bu sözü, sanatın güzellik işlevini vurgulamak için bir benzetmedir. Gautier, çiçekleri sanata, inekleri ise topluma benzetir. Çiçekler, karın doyurmaz ama göze hitap eder. İnekler ise karın doyurur ama göze hitap etmez. Gautier, sanatın toplumun ihtiyaçlarını karşılamak zorunda olmadığını, sadece estetik bir haz vermesinin yeterli olduğunu söyler. Gautier, sanatın toplum tarafından tüketilmesine veya yozlaştırılmasına karşı çıkar. Gautier, sanatın özerk ve bağımsız olması gerektiğini savunur.
Gautier’nin bu sözü, Parnasizm akımının temel fikrini yansıtır. Parnasizm, 19. yüzyılın ikinci yarısında Fransa’da ortaya çıkmış bir edebi akımdır. Bu akım, romantizme tepki olarak doğmuş ve şiirde gerçekçilik anlayışını benimsemiştir. Parnasizmde şiirde biçim ön plandadır ve şiirdeki anlam ikinci plandadır. Parnasizmde şiirde duygusallık reddedilir ve nesnellik önemsenir. Parnasizmde şiirde ayrıntılı betimlemeler yapılır ve dilin zenginliği ve güzelliği ortaya çıkarılır.
