Tekalif-i Milliye Emirleri, Türk Kurtuluş Savaşının en kritik döneminde ordunun ihtiyaçlarını karşılamak için çıkarılmış bir yasadır. Bu yasa, Başkomutan Mustafa Kemal Paşa'nın Meclis’ten aldığı geniş yetkiye dayanarak, 7-8 Ağustos 1921 tarihlerinde yayımladığı on emirden oluşmaktadır. Bu emirler, halka birçok yükümlülük getirmiş, ancak ordunun Sakarya Meydan Muharebesi’ne hazırlanmasında ve savaşın kazanılmasında büyük rol oynamıştır.
Tekalif-i Milliye Emirlerinin ne zaman yürürlükten kalktığına gelince, bunun kesin bir tarihi yoktur. Ancak, emirlerin maddelerine göre farklı zamanlarda sona erdiği söylenebilir. Örneğin, emirlerin 5. ve 9. maddeleri dışındaki yükümlülüklerinin tümü 1921 yılı sonuna kadar yerine getirilmiştir. 5. madde ile ilgili yükümlülük, 18 Nisan 1922 tarih ve 223 sayılı Askeri Ulaştırma Yükümlülüğü Kanununun kabul edilmesinden sonra uygulanmamıştır. 9. madde ile ilgili yükümlülükler ise, Kurtuluş Savaşı sonuna kadar devam etmiştir.
Tekalif-i Milliye Emirleri, Türk halkının vatanseverliğinin ve fedakarlığının bir göstergesidir. Bu emirler sayesinde Türk ordusu, düşmanı yenmiş ve Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşunu sağlamıştır.
