Soyadı Kanunu, her Türk vatandaşına bir soyadı taşıma yükümlülüğü getiren 2525 sayılı kanundur. Bu kanun, 21 Haziran 1934 tarihinde kabul edilmiş, 2 Temmuz 1934 günü Resmi Gazete’de yayımlanmış ve 2 Ocak 1935’te yürürlüğe girmiştir.
Soyadı Kanunu’nun çıkarılmasının nedeni, o güne kadar kişilerin öz adlarının yanında bir soyadı yerine dini, sosyal ve ailevi unvanlar taşımalarının yol açtığı ayrımı ortadan kaldırmak ve nüfus işlemleri, askere alma, okul kaydı, tapu işlemleri gibi alanlarda yaşanan karışıklıkları gidermekti.
Soyadı Kanunu’nun çıkmasından sonra soyadı, Türkiye’de kişilerin kimliğinin ayrılmaz bir parçası olmuştur. Soyadları Türkçe olmalı ve gülünç, ayrımcılık veya hakaret içeren lakaplar olmamalıdır. Ayrıca, ağa, hoca, paşa, molla gibi unvan ve lakapların kullanılması da yasaklanmıştır.
Soyadı Kanunu’nun çıkmasından 5 ay sonra 24 Kasım 1934 tarihinde TBMM tarafından oy birliği ile kabul edilen 2587 sayılı kanunla cumhurbaşkanı Mustafa Kemal’e “Atatürk” soyadı verilmiştir. 17 Aralık 1934’te çıkarılan yasa ile bu soyadının diğer kişiler tarafından kullanılması yasaklanmıştır.
Soyadı Kanunu, Türkiye Cumhuriyeti’nin toplumsal alanda yaptığı önemli devrimlerden biridir. Bu kanunla birlikte Türk vatandaşları daha modern ve eşit bir kimliğe sahip olmuştur.
