Atatürk Dönemi’nde Türkiye Cumhuriyeti, yeni kurulmuş bir devlet olarak pek çok sorunla karşı karşıyaydı. Bu sorunlardan biri de sağlık alanındaydı. Sağlık alanında yaşanan sorunlar şunlardı:
-
Osmanlı Devleti’nin yıkılmasıyla birlikte, sağlık hizmetleri aksadı, sağlık personeli azaldı, sağlık kurumları yetersiz kaldı.
-
Kurtuluş Savaşı sırasında ve sonrasında, salgın hastalıklar yaygınlaştı, ölüm oranları arttı, nüfus azaldı. Özellikle verem, kızamık, çiçek, tifo, sıtma gibi hastalıklar çok sayıda insanın hayatını kaybetmesine neden oldu.
-
Halkın sağlık bilinci düşüktü, hijyen koşulları kötüydü, beslenme yetersizdi, aşı ve ilaç bulunmuyordu.
-
Sağlık eğitimi yetersizdi, nitelikli doktor ve hemşire sayısı azdı, sağlık kurumları modern teknolojiden uzaktı.
Bu sorunların farkında olan Atatürk ve arkadaşları, sağlık alanında önemli gelişmeler yapmak için çalıştılar. Bu gelişmeler şunlardı:
-
Sağlık Bakanlığı kuruldu (1920) ve sağlık hizmetleri merkezi bir yönetim altında toplandı.
-
Sağlık hizmetlerinin yaygınlaştırılması için çeşitli kurumlar oluşturuldu. Örneğin, Sıhhiye Müfettişlikleri (1923), Sıhhiye Müdürlükleri (1924), Halk Sağlığı Merkezleri (1925), Umumi Hıfzısıhha Enstitüsü (1928), Verem Savaş Dernekleri (1933) gibi kurumlar kuruldu.
-
Salgın hastalıklarla mücadele için aşı ve ilaç temini sağlandı, karantina uygulamaları yapıldı, dezenfeksiyon çalışmaları gerçekleştirildi.
-
Halkın sağlık bilincini arttırmak için çeşitli kampanyalar düzenlendi. Örneğin, Ağız ve Diş Sağlığı Haftası (1925), Temizlik Haftası (1926), Ana Çocuk Sağlığı Haftası (1930) gibi kampanyalar yapıldı.
-
Sağlık eğitimini geliştirmek için çeşitli okullar açıldı. Örneğin, Ankara Tıp Fakültesi (1923), Ankara Eczacılık Okulu (1929), Ankara Hemşirelik Okulu (1933) gibi okullar açıldı.
-
Sağlık kurumlarını modernize etmek için çeşitli yatırımlar yapıldı. Örneğin, Numune Hastaneleri (1924), Refik Saydam Hıfzısıhha Merkezi (1933), Ankara Radyum Enstitüsü (1936) gibi kurumlar yapıldı.
