Bazı yıldızların daha büyük veya küçük olmasının nedeni, yıldızların oluşumu, yaşamı ve evrimi ile ilgilidir. Yıldızlar, evrende bulunan gaz ve toz bulutlarının yerçekimi kuvvetiyle çökmesiyle oluşur. Bu çökme sırasında, yıldızın merkezinde sıcaklık ve basınç artar. Bu da hidrojen atomlarının helyuma dönüşmesine neden olan çekirdek kaynaşması (füzyon) reaksiyonunu başlatır. Çekirdek kaynaşması, yıldızın ışık ve ısı yaymasını sağlar.
Yıldızların büyüklüğü, oluştukları gaz ve toz bulutlarının kütlesine bağlıdır. Kütlesi fazla olan bir buluttan oluşan yıldız, kütlesi az olan bir buluttan oluşan yıldıza göre daha büyük olur. Ayrıca, büyük yıldızlar daha fazla enerji üretirler, bu da onları daha parlak ve sıcak yapar.
Yıldızların yaşam süreleri de büyüklükleriyle ilgilidir. Büyük yıldızlar, küçük yıldızlara göre daha hızlı yakıt tüketirler. Bu da onların daha kısa ömürlü olmalarına neden olur. Büyük yıldızlar, yaklaşık 10 milyon yıl yaşarken, küçük yıldızlar 10 milyar yıl veya daha fazla yaşayabilirler.
Yıldızların evrimi de büyüklükleriyle ilgilidir. Yıldızlar, yakıtlarını tükettikçe farklı evrelere girerler. Bu evrelerde, yıldızların çapları, sıcaklıkları, renkleri ve parlaklıkları değişir. Büyük yıldızlar, küçük yıldızlara göre daha dramatik evrim geçirirler. Büyük yıldızlar, sonunda patlayarak süpernova veya karadelik gibi farklı cisimlere dönüşürler. Küçük yıldızlar ise sonunda soğuyarak beyaz cüce veya kara cüce gibi farklı cisimlere dönüşürler.
