Carl Ritter, 7 Ağustos 1779 - 28 Eylül 1859 tarihleri arasında yaşamış Alman coğrafyacı, tarihçi ve filozoftur. Çağdaş coğrafya biliminin kurucularından biri olarak kabul edilir. Coğrafyayı bağımsız bir bilim dalı olarak gören ve insanın doğal çevresiyle olan ilişkilerini inceleyen Ritter, beşeri coğrafyanın konusunu belirlemiştir. Ayrıca, dünyanın belirli coğrafya yasalarına göre işlediğini ve bu yasaların ancak gözlem ve deney yoluyla keşfedilebileceğini savunmuştur.
Ritter, Quedlinburg’da doğmuş ve Halle Üniversitesi’nde eğitim görmüştür. Frankfurt’ta bir tüccarın çocuklarına özel öğretmenlik yaparken Avrupa kıtası üzerine coğrafi ve tarihsel çalışmalarını yayımlamıştır. Daha sonra tüm Avrupa ve Asya’yı gezerek incelemelerini sürdürmüştür. 1820 yılında Berlin Üniversitesi’nde coğrafya profesörü olmuş ve bu görevini ölümüne kadar sürdürmüştür. Ayrıca Berlin Coğrafya Derneği’nin kurucu üyeliğini yapmıştır.
Ritter’in en önemli eseri, 19 ciltlik “İnsan Tarihi ve Doğayla İlişkisi Açısından Coğrafya” (Die Erdkunde im Verhältnis zur Natur und zur Geschichte des Menschen) adlı kitabıdır. Bu kitapta, dünyayı sekiz bölgeye ayırarak her bölgenin coğrafi, tarihi, kültürel ve sosyal özelliklerini ayrıntılı bir şekilde anlatmıştır. Bu eser, coğrafyanın insanlık bilimi olarak tanımlanmasına katkıda bulunmuştur.
