Türkiye’de bayramlar ve kutlamalar, genellikle toplumun tüm bireylerince birlikte kutlanır ve toplum hayatında herkesi etkileyen olaylar, durumlar, düşünceler ve eylemlere bağlı biçimde yaratılır. Bayramlar, takvime bağlı günlerde topluluk tarafından paylaşılan ve grup kimliğinin dışa vurulduğu çok amaçlı ve çok işlevli karmaşık yapılara sahip, sosyal ve kültürel içerikli kurumlar olarak tanımlanabilir.
Türkiye’deki resmi bayramlar ve genel tatiller iki grupta toplanır. Resmi bayramlar arasında Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı ve Zafer Bayramı bulunur. Dini bayramlar ise Kurban ve Ramazan Bayramlarıdır. Bunlar dışındaki genel tatil günleri ise yılbaşı ile Emek ve Dayanışma Günü ve Demokrasi ve Millî Birlik Günü’dür.
Örneğin, 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, dünyada çocuklara adanmış ve uluslararası kutlanan tek bayramdır. Ayrıca, 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı da gençlere armağan edilmiştir.
Her bayramın kendine özgü bir kutlama şekli vardır ve bu kutlamalar genellikle toplumun birleşmesini, geleneklerin canlandırılmasını, eğitici bir işlev görmesini ve mutluluk vermesini sağlar. Bu nedenle, bayramlar ve kutlamalar, Türkiye’deki toplum hayatının önemli bir parçasıdır.
Ailemizde ve çevremizde bayramlar şu şekilde kutlanmaktadır:
-
Evler temizlenir,
-
Bayramlık kıyafetler alınır
-
Tatlılar, şeker, çikolata, kolanya alınır
-
Kurban Bayramı öncesi kurbanlık alınır
-
Bayram heyecan ve sevinçle bayram karşılanır
-
Sabah erkenden kalkılır ve erkekler bayram namazı kılmaya gider.
-
Ailece bayramlaşırız ve sabah kalvaltısı yaparız
-
Anne, baba, kardeş ve akrabaları ziyaret ederiz.
-
Komşularımızı ziyaret ederiz.
-
Arife günüde mezarlıkları ziyaret ederiz.
-
Uzaktaki tanıdıklarımıza telefon ederek, mesaj atarak bayramlarını kutlarız.
-
Evimize gelen misafirleri ağırlarız.
-
Kurban Bayramında kurban keseriz.
-
Küçüklere harçlık ve şeker verilir.
-
Küs olanlar barışır.
-
Fakirlere yardım yapılır.
