Edip Ahmed Yüknekî’nin şiirindeki anlatım tutumu öğretici ve eleştireldir. Şiirde şu örnekleri gösterebiliriz:
-
Öğretici anlatım: Şair, şiirinde insanlara güzel ahlakın ve dinî düşüncelerin önemini öğretmeye çalışmıştır. Şiirde sık sık hadis ve ayetlere değinmiş, onları açıklamış ve nasihatlerde bulunmuştur. Örneğin:
Mecaz boldı dostluk hakikat kanı
Minger dostta biri bulunmaz köni
Öküşrek kişining içi gadr erür
Köni dostung erse taşı, bil munı
Bu dörtlükte şair, dostluğun gerçek olması gerektiğini, gerçek dostun çok az bulunduğunu, pek çok kişinin içten vefâsız olduğunu, doğru dostun olsa bile dıştan gelecek tehlikelere karşı hazırlıklı olman gerektiğini öğütlemektedir.
-
Eleştirel anlatım: Şair, şiirinde yaşadığı dönemin toplumsal ve ahlaki sorunlarını eleştirmiş, insanların güzel ahlaktan uzaklaştığını, vefâsızlık, kibir, ihtiras gibi kötü huyların yaygınlaştığını, hayır işlemenin azaldığını, şer işlemenin arttığını söylemiştir. Örneğin:
Ajun toldı udvan cefa cevr bile
Kanı bir vefalıg bar erse tile
Sen artak sen anın ajun artadı
Nelük bu ajunka kılur sen gile
Bu dörtlükte şair, dünyanın düşmanlık, cefâ ve cevr ile dolduğunu, vefâlı bir insan bulmanın zor olduğunu, dünyanın bozulmasının insanların bozukluğundan kaynaklandığını, bu durumda dünyaya sitem etmenin anlamsız olduğunu eleştirmektedir.
