Divan şairlerinin neden aşk konusunu sürekli işledikleri hakkındaki düşüncelerim şöyledir:
-
Divan şairleri, aşkı, insanın en yüce duygusu ve en büyük gayesi olarak görmüşlerdir. Aşk, onlar için hem dünyevi hem de uhrevi bir anlam taşımıştır. Aşk, hem sevgiliye hem de Allah’a ulaşmanın bir yolu olmuştur. Aşk, hem acı çektiren hem de mutluluk veren bir duygu olmuştur. Aşk, hem gerçek hem de hayalî bir varlık olmuştur. Aşk, hem güzel hem de çirkin bir yüz olmuştur. Aşk, hem var olan hem de yok olan bir şey olmuştur. Aşk, hem tek hem de çok olmuştur. Aşk, hem aynı hem de farklı olmuştur. Aşk, hem kolay hem de zor olmuştur. Aşk, hem ölüm hem de dirim olmuştur. Aşk, hem son hem de başlangıç olmuştur. Aşk, kısacası, Divan şiirinin en temel meselesi ve en büyük sırrı olmuştur.
-
Divan şairleri, aşk konusunu sürekli işlemekle, şiirlerine derinlik ve zenginlik katmışlardır. Aşk konusu, Divan şiirinde çok çeşitli mazmunlar, imgeler, benzetmeler, mecazlar ve semboller kullanılarak işlenmiştir. Aşk konusu, Divan şiirinde farklı biçimlerde ve türlerde yazılmıştır. Aşk konusu, Divan şiirinde farklı bakış açıları ve yorumlarla sunulmuştur. Aşk konusu, Divan şiirinde farklı coğrafyalardan ve kültürlerden etkilenmiştir. Aşk konusu, Divan şiirinde farklı dönemlerde ve akımlarda gelişmiştir. Aşk konusu, Divan şiirinde farklı şairler tarafından farklı üsluplarla söylenmiştir. Aşk konusu, kısacası, Divan şiirinin en zengin ve en çeşitli kaynağı ve en büyük sanatı olmuştur.
Bu nedenlerle Divan şairleri aşk konusunu sürekli işlemişlerdir.
