Peygamberimizin (s.a.v.) gençlik yıllarındaki erdemli davranışları hakkında şunları biliyorum:
-
Peygamberimiz (s.a.v.), gençliğinde ticaretle uğraşırdı. Ticaret yaparken dürüst, güvenilir ve adil davranırdı. Müşterilerine karşı nazik, saygılı ve hoşgörülü olurdu. Aldığı ve sattığı mallarda hile yapmaz, eksik tartmaz, yalan söylemez ve aldatmazdı. Bu nedenle Mekke halkı tarafından “el-Emin” yani “güvenilir kişi” lakabıyla tanınırdı.
-
Peygamberimiz (s.a.v.), gençliğinde Mekke’de yaygın olan kötü alışkanlıklardan uzak dururdu. İçki içmez, kumar oynamaz, putlara tapmaz, faiz alıp vermez, zina yapmaz, haksızlık yapmaz ve zalimlere boyun eğmezdi. Allah’a inanır, O’nu bir bilir ve O’na ibadet ederdi.
-
Peygamberimiz (s.a.v.), gençliğinde insanlara karşı merhametli, yardımsever ve adaletli olurdu. Yoksullara, yetimlere, dul ve kimsesizlere el uzatır, onların ihtiyaçlarını giderir, onları korur ve teselli ederdi. Zulme uğrayanlara yardım eder, haklarını savunur, barış ve uzlaşma sağlamaya çalışırdı. Fakr-u Zühd isimli bir cemiyete üye olmuş, bu cemiyetin amacı olan iyiliği emretmek ve kötülükten sakındırmak için çaba göstermişti.
-
Peygamberimiz (s.a.v.), gençliğinde ailesine karşı saygılı, sevgili ve sadık olurdu. Babasını hiç görmemiş, annesini küçük yaşta kaybetmişti. Dedesi Abdulmuttalib’e ve amcası Ebu Talib’e hürmet eder, onların emirlerine itaat eder, onların yanında çalışır ve onlara destek olurdu. Hz. Hatice ile evlenmiş, ona karşı çok iyi davranmış, onunla mutlu bir aile hayatı sürmüştü.
