Osmanlı Devleti’nde, şehzadelerin sancağa çıkma usulüne son verilmesi, hem olumlu hem de olumsuz sonuçlara neden olmuş olabilir.
Olumlu sonuçlar şunlardır:
-
Taht kavgalarının ve kardeş katlinin önlenmesi. Bu sayede, devletin bütünlüğünün ve istikrarının korunması.
-
Padişahların daha uzun süre hüküm sürmesi. Bu sayede, devlet yönetiminde daha fazla tecrübe ve otorite kazanması.
-
Şehzadelerin sarayda daha iyi bir eğitim alması. Bu sayede, devlet işlerine daha hâkim ve bilgili olması.
Olumsuz sonuçlar ise şunlardır:
-
Şehzadelerin sancaklarda edindikleri askeri ve idari tecrübenin kaybedilmesi. Bu sayede, devlet yönetiminde zayıflık ve beceriksizlik ortaya çıkması.
-
Şehzadelerin sarayda izole bir hayat sürmesi. Bu sayede, halktan ve gerçeklerden uzaklaşması, baskı ve rekabet altında yaşaması.
-
Şehzadelerin sarayda eğitim aldıkları Enderun’un kalitesinin düşmesi. Bu sayede, devlet idarecisi olarak seçilen adayların niteliklerinin azalması.
