Dağa tırmanan dağcının enerji ihtiyacı çok yüksektir, çünkü vücudu çok fazla kas gücü kullanır ve oksijen seviyesi düşük olan bir ortamda çalışır. Dağcı, besinlerden aldığı kimyasal enerjiyi kas hareketi için mekanik enerjiye dönüştürür. Bu sırada bir kısım enerji ısı olarak kaybolur.
Yüksek atlama yapan atletin enerji ihtiyacı da yüksektir, ancak dağcı kadar değildir. Atletler, yüksek atlama gibi hızlı ve yoğun aktiviteler sırasında ani enerji patlamalarına ihtiyaç duyarlar. Bu, kasların hızla enerjiyi kullanmasını gerektirir. Atlet, besinlerden aldığı kimyasal enerjiyi yer çekimi kuvvetine karşı koymak için potansiyel enerjiye ve hız kazanmak için kinetik enerjiye dönüştürür.
Öte yandan, oturan veya uyuyan kişilerin enerji ihtiyacı daha düşüktür, çünkü vücutları dinlenirken daha az enerji tüketir. Ancak bu demek değildir ki hiç enerji harcamazlar. Vücut fonksiyonlarını sürdürmek için de enerjiye ihtiyaç vardır. Bu enerji, besinlerden alınan kimyasal enerjinin ısı ve biyolojik işlere dönüştürülmesiyle sağlanır.
