Vakıfların tarihi, çok eski ve zengin bir kültürel mirastır. Vakıflar, insanların değerlerini, inançlarını ve sosyal yapılarını yansıtan hayır kurumlarıdır. Vakıfların ilk izlerine Babil, Eski Mısır, Eski Yunan ve Orta Asya Türk toplumlarında rastlanmaktadır. İslam tarihinde vakıflar, Hz. Ömer’in Hayber’in fethinden sonra ganimet olarak kendisine düşen bir araziyi fakir, köle, misafir ve Allah yolunda olanların istifadesi için vermesiyle başlamıştır. Türkler, İslamiyet ile birlikte vakıf anlayışını geliştirerek çok sayıda vakıf kurmuş ve vakıf eserleri bırakmışlardır. Osmanlı Devleti döneminde vakıflar en görkemli dönemini yaşamış ve toplumun sosyal, ekonomik ve kültürel hayatına büyük katkıda bulunmuştur. Cumhuriyet döneminde ise vakıfların korunması ve hizmetlerinin devamı için 2 Mayıs 1924’te Vakıflar Genel Müdürlüğü kurulmuştur.
