Millî Edebiyat Dönemi, Türk edebiyatında 1911-1923 yılları arasında yaşanan bir akımdır. Bu akımda şairler, milli duyguları, halkın dili ve hece ölçüsü ile şiirler yazmışlardır. Bu edebî dönemin başlıca temsilcileri; Mehmed Emin Yurdakul, Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem ve Ziya Gökalp’tir. Millî Edebiyat Dönemi’nin diğer önemli temsilcileri ve eserlerinden bazıları şunlardır:
-
Yahya Kemal Beyatlı: Kendine özgü bir şiir dili ve üslubu geliştirmiş, milli ve manevi değerleri, tarih ve kültür mirasını şiirlerine yansıtmıştır. Eserleri arasında Siyahkalem, Eski Şiirin Rüzgarıyla, Gök Kuşağı ve Rubailer vardır.
-
Halide Edip Adıvar: Roman, öykü, anı, oyun ve şiir türlerinde eserler vermiş, milli mücadele döneminin tanıklarından biri olarak edebiyata katkıda bulunmuştur. Şiirleri Ateşten Gömlek ve Vurun Kahpeye romanlarının sonuna eklenmiştir.
-
Faruk Nafiz Çamlıbel: Hecenin beş şairinden biri olarak tanınmış, milli ve romantik konuları işlemiştir. Eserleri arasında Han Duvarları, Çoban Çeşmesi, Gönülden Gönüle ve Bir Ömür Böyle Geçti vardır.
-
Necip Fazıl Kısakürek: İslamiyet ve tasavvufi düşünceleri şiirlerine yansıtmış, toplumsal ve siyasi meselelere de değinmiştir. Eserleri arasında Çile, Sonsuzluk Kervanı, Ben ve Ötesi ve Kaldırımlar vardır.
