Mondros Ateşkes Antlaşması’nın ateşkes olmaktan ziyade kayıtsız şartsız bir teslimiyet antlaşması olduğu yargısının gerekçeleri şunlardır:
-
Antlaşma, Osmanlı Devleti’ne çok ağır ve haksız şartlar içermektedir. Antlaşma, Osmanlı Devleti’nin toprak bütünlüğünü, bağımsızlığını, egemenliğini, askeri gücünü, ekonomik kaynaklarını, ulusal onurunu ve dini otoritesini yok saymaktadır.
-
Antlaşma, İtilaf Devletleri’ne Osmanlı topraklarında işgal etme, müdahale etme, paylaşma ve sömürgeleştirme hakkı vermektedir. Antlaşma, Osmanlı Devleti’nin herhangi bir güvenlik tehdidi bahanesiyle istedikleri yeri işgal edebileceklerini belirtmektedir.
-
Antlaşma, Osmanlı Devleti’nin savaşa katılan diğer devletlerle eşit haklara sahip olmadığını göstermektedir. Antlaşma, Osmanlı Devleti’nin savaş esirlerini serbest bırakmasını, savaş tazminatı ödemesini, silahsızlanmasını, denetlenmesini istemektedir. Ancak, İtilaf Devletleri, Osmanlı Devleti’ne karşı hiçbir yükümlülük taşımamaktadır.
-
Antlaşma, Osmanlı Devleti’nin içişlerine karışmakta, yerel halkları, azınlıkları, Ermenileri, Arapları, Kürtleri, İngilizlerin ve Fransızların yanında yer almaya teşvik etmektedir. Antlaşma, Osmanlı Devleti’nin parçalanmasına, bölgesel ve etnik çatışmalara, isyanlara ve teröre zemin hazırlamaktadır.
-
Antlaşma, Osmanlı Devleti’nin geleceğini belirleyecek olan Sevr Antlaşması’nın habercisi olmuştur. Antlaşma, Sevr Antlaşması’nın temelini oluşturmuş, Osmanlı Devleti’nin yıkılmasına ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasına giden süreci başlatmıştır.
