Düzenli ordunun kurulmasını zorunlu kılan sebepler, Millî Mücadele döneminde Türkiye’nin karşı karşıya kaldığı zorluklar ve tehlikelerdir. Bu sebepler şöyle yorumlanabilir:
-
Düzensiz ve koordinasyonsuz mücadele: Kuvayı Milliye birlikleri, yerel ve gönüllü olarak oluşturulmuş, askerlik eğitimi ve disiplini yetersiz, silah ve mühimmatı kısıtlı, komuta ve iletişim sistemi zayıf olan birliklerdir. Bu birlikler, düşman karşısında etkili bir direniş gösterememiş, bazen birbirleriyle çatışmış, bazen de halka zarar vermiştir. Bu durum, Millî Mücadele’nin başarı şansını azaltmıştır.
-
Düşmanın güçlü ve disiplinli ordusu: İtilaf Devletleri’nin orduları, I. Dünya Savaşı’ndan sonra tecrübe kazanmış, modern silah ve araçlara sahip, eğitimli ve disiplinli ordulardır. Bu ordular, Türkiye’nin topraklarını işgal etmiş, halka zulmetmiş, Millî Mücadele’yi bastırmaya çalışmıştır. Bu durum, Türkiye’nin düzenli bir orduya ihtiyaç duymasını zorunlu kılmıştır.
-
Millî Mücadele’nin başarıya ulaşması: Millî Mücadele, Türkiye’nin bağımsızlığını ve egemenliğini korumak için verdiği bir mücadeledir. Bu mücadele, Sevr Antlaşması’nı reddeden ve Misak-ı Milli’yi kabul eden Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından yönetilmiştir. Bu mücadele, düzenli bir ordu olmadan başarıya ulaşamazdı. Bu nedenle, Türkiye Büyük Millet Meclisi, düzenli ordunun kurulması için gerekli kararları almış, bütçe ayırmış, askerlik kanunu çıkarmış, subay ve er temini sağlamış, silah ve mühimmat alımı yapmış, eğitim ve disiplin çalışmaları yürütmüştür.
Düzenli ordunun kurulmasını zorunlu kılan sebepler, bu şekilde yorumlanabilir. Düzenli ordu, Türkiye’nin Millî Mücadele’de zafer kazanmasında en önemli faktörlerden biri olmuştur. Düzenli ordu, Türkiye’nin ulusal birliğini, bağımsızlığını ve egemenliğini korumuştur.
