Felsefede, argüman bir önermeler dizisidir. Bu önermeler dizisi içinde kimi önermeler öncüller ya da varsayımlar olarak adlandırılır, diğer bir önerme ise sonuç olarak adlandırılır. Öncüllerden sonuca varma işlemine argümantasyon denir. Argümanın yapısı şöyle gösterilebilir:
-
Öncül önermesi: Bir argümanın sonucunu desteklemek için verilen ilk önermedir. Örneğin, “Tüm insanlar ölümlüdür” bir öncül önermesidir.
-
Öncül önermesi: Bir argümanın sonucunu desteklemek için verilen ikinci önermedir. Örneğin, “Sokrates bir insandır” bir öncül önermesidir.
-
Öncül önermesi: Bir argümanın sonucunu desteklemek için verilen üçüncü önermedir. Bazı argümanlarda üçüncü bir öncül önermesi olmayabilir. Örneğin, “Sokrates bir filozoftur” bir öncül önermesidir.
-
Öncül önermesi: Bir argümanın sonucunu desteklemek için verilen dördüncü önermedir. Bazı argümanlarda dördüncü bir öncül önermesi olmayabilir. Örneğin, “Tüm filozoflar akıllıdır” bir öncül önermesidir.
-
Sonuç önermesi: Bir argümanın öncüllerinden çıkarılan yeni bir yargıdır. Örneğin, “Sokrates ölümlü ve akıllıdır” bir sonuç önermesidir.
Bu örnek argüman şöyle yazılabilir:
Tüm insanlar ölümlüdür. (1. Öncül) Sokrates bir insandır. (2. Öncül) Sokrates bir filozoftur. (3. Öncül) Tüm filozoflar akıllıdır. (4. Öncül) O hâlde Sokrates ölümlü ve akıllıdır. (Sonuç)