Felsefede, argüman bir önermeler dizisidir. Bu önermeler dizisi içinde kimi önermeler öncüller ya da varsayımlar olarak adlandırılır, diğer bir önerme ise sonuç olarak adlandırılır. Argüman ise bu öncüller ile sonuç arasında bir ilişki kurabilmeye yarayan araçlardır. Örneğin:
-
Bütün insanlar ölümlüdür. (Öncül)
-
Sokrates bir insandır. (Öncül)
-
O halde, Sokrates ölümlüdür. (Sonuç)
Bu argümanda, ilk iki önerme öncül olarak verilmiş, üçüncü önerme ise sonuç olarak çıkarılmıştır. Argümanın mantıksal olarak geçerli olması için, öncüllerden sonuç zorunlu olarak çıkmalıdır.
Felsefede argüman kullanmanın amacı, bir iddiayı desteklemek, bir görüşü savunmak, bir sorunu çözmek veya bir bilgiyi açıklamak olabilir. Felsefede argüman oluşturmak ve değerlendirmek için, öncüllerin doğruluğu, sonucun olasılığı, öncüller ile sonuç arasındaki ilişkinin gücü ve argümanın türü gibi kriterler göz önünde bulundurulur.