Abidin Dino, 1913-1993 yılları arasında yaşamış Türk ressam, karikatür, yazar ve film yönetmenidir. Çok yönlü bir kültür adamı olan Dino, çağdaş Türk resminin öncülerindendir. Türkiye’nin yanı sıra Fransa, Cezayir, ABD gibi ülkelerde sergiler açmış, yurt dışında Fransa Plastik Sanatlar Birliği Onursal Başkanlığı, New York Dünya Sanat Sergisi Danışmanlığı gibi görevler üstlendi.
Dino, sanatsever bir ailede doğdu. Küçük yaşta resim ve yazıyla ilgilenmeye başladı. Robert Kolej’de öğrenim gördü, ancak sanata olan ilgisi nedeniyle okulu bıraktı. İlk çizimleri ve yazıları 1930’lu yılların başında gazete ve dergilerde yayımlandı. Nâzım Hikmet’in kitaplarına kapak desenleri çizdi. 1933’te D Grubu adlı sanat topluluğunun kurucuları arasında yer aldı. Bu grup, Türkiye’de sanatın gelişmesini ve Batı’daki çağdaş akımlarla uyumlu resimler yapmayı amaçlıyordu.
Aynı yıl, Sovyet yönetmen Sergey Yutkeviç’in daveti üzerine sinema öğrenimi görmek için SSCB’ye gitti. Üç yıl boyunca Leningrad’da Eisenstein ve Yutkeviç’in yanında sinemanın her alanında eğitim aldı. Türkiye’ye döndükten sonra Paris’e gitti ve burada Gertrude Stein, Tristan Tzara ve Picasso gibi ünlü sanatçılarla tanıştı. 1939’da Türkiye’ye geri döndü ve Liman Sergisi adlı ünlü bir sergiye katıldı. Aynı yıl, New York Dünya Sanat Sergisi’nde Türk pavyonunu tasarlaması istendi.
II. Dünya Savaşı sırasında, siyasi konuları işleyen çizimleri nedeniyle resmi rahatsızlık uyandırdı ve 1941’de ağabeyi Arif Dino ile birlikte sürgüne gönderildi. Sürgün yılları, Dino için sanatsal olarak çok verimli geçti. Adana’da bir gazetede çalıştı ve bölgedeki tarım işçilerinin zor yaşam ve çalışma koşullarını şiirsel bir gerçekçilikle anlatan yazılar ve çizimler yaptı. Bu dönemde Kel ve Mirasçılar adlı oyunlarını yazdı ve heykel yapmaya başladı. 1951’de Türkiye’den ayrılmasına izin verildi ve önce Roma’ya, sonra da Paris’e yerleşti.
Paris’te yaşadığı yıllarda, resimlerinde insan yüzü ve ellerine odaklandı. Bu resimler, Dino’nun insan sevgisini, acılarını ve umutlarını yansıtıyordu. Dino, aynı zamanda karikatür, illüstrasyon, afiş, kitap kapağı gibi alanlarda da çalıştı. Türkiye’deki siyasi gelişmeleri ve sosyal sorunları takip etti ve bunları yazı ve çizimleriyle eleştirdi. 1960’larda Cezayir Bağımsızlık Savaşı’na destek verdi ve Cezayir halkının mücadelesini resimlerine yansıttı. 1970’lerde ise Türkiye’deki işkence mağdurlarının portrelerini yaptı.
Dino, yaşamı boyunca 50’den fazla kişisel sergi açtı ve 100’den fazla karma sergiye katıldı. Resimleri, Fransa, ABD, İngiltere, Almanya, İtalya, İspanya, İsviçre, İsveç, Norveç, Finlandiya, Danimarka, Hollanda, Belçika, Yunanistan, Cezayir, Fas, Tunus, Mısır, İsrail, Hindistan, Japonya, Brezilya, Arjantin, Meksika, Kanada gibi ülkelerde sergilendi. Dino, ayrıca birçok ödül ve nişan aldı. Bunlar arasında Fransa Cumhuriyeti Sanat ve Edebiyat Nişanı (1964), Cezayir Cumhuriyeti Şeref Nişanı (1965), Türkiye Cumhuriyeti Devlet Sanatçısı (1991) sayılabilir.
Dino, 7 Aralık 1993’te Paris’te hayatını kaybetti. Cenazesi Türkiye’ye getirildi ve Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi. Dino’nun resimleri, karikatürleri, yazıları ve filmleri, Türk sanatının önemli bir parçası olarak kalmaya devam etmektedir.
