Tin (geist), felsefede kullanılan bir terimdir. Tin, ruh kelimesinin karşılığı olmakla birlikte, ruhtan farklı bir anlam taşır. Ruh, organik ve duyusal yaşamın ilkesi iken, tin, yalnızca insana özgü düşünme yetisidir. Tin, aynı zamanda her şeyi kuşatan, en temel gerçeklik anlamındaki felsefi ilkedir. Tin, hiçbir koşula bağlı olmayan, kendinde var olan, varlığının nedeni kendinde olan bir varlıktır. Tin, Hegel’in felsefesinde özel bir önem taşır. Hegel, tin’i, tekilliğin ve tümelliğin birliği olarak tanımlar. Tin, kendine dönmüş, kendi içindeki doğruyu kavramış; doğanın özünü oluşturduğunu fark etmiş, doğayı yöneten özgür güç olduğunun bilincine varmış olan ide’dir. Tin, kendini diyalektik bir süreçle açar ve nihai olarak mutlak tin haline gelir. Mutlak tin, tüm insan bireylerinin dışında var olan nesnel bir varlıktır, ki bu Tanrı’dan başka bir şey değildir. Tin, Fransızca esprit, İngilizce spirit, Latince spiritus sözcüklerinin karşılığıdır. Tin, Almanca geist sözcüğünden alıntıdır. Tin, Almanca’da “ruh, akıl, zeka, canlılık” anlamına gelir.
