Feridüddin Attar, 12. yüzyılda İran’ın Nişabur kentinde doğmuş ve yaşamış ünlü bir mutasavvıf, şair ve eczacıdır. Hekimlik ve attarlık mesleğini babasından öğrenen Attar, tasavvufa ilgi duymuş ve pek çok eser kaleme almıştır. Mevlana Celaleddin Rumi, Şeyh Galip ve diğer mutasavvıflarca yüceltilen Attar, çoğu günümüze ulaşan eserlerinde sufizm, ahlak, felsefe, hikmet ve edebiyat konularını işlemiştir. Attar, 1221 yılında Moğollar tarafından Nişabur’da öldürülmüştür.
Attar’ın en bilinen eserleri arasında Mantıku’t-Tayr (Kuş Dili), İlahiname (Tanrı Kitabı), Esrarnâme (Sır Kitabı), Tazkiratü’l-Evliya (Erenlerin Anısı) ve Muhtarnâme (Seçilmişler Kitabı) sayılabilir. Bu eserlerde Attar, tasavvufi sembolizm, alegori, hikaye, şiir ve nesir gibi çeşitli edebi teknikler kullanarak insanın Tanrı’ya ulaşma yolundaki macerasını, engellerini, aşamalarını ve sonucunu anlatmıştır.
