“Dokuzuncu Hariciye Koğuşu” adlı romanda, başkahraman olan hasta çocuk, oturduğu semtteki evleri de eskilik ve bakımsızlıklarından dolayı hasta görmekte ve kendisiyle yaşadığı semt arasında bir özdeşlik kurmaktadır. Bu, karakterin içinde bulunduğu ruh hâli ile çevresi arasındaki ilişkiyi gösterir. Yani, hasta çocuğun ruh hâli, yaşadığı semtin durumuyla paralellik gösterir. Bu durum, karakterin yaşadığı acıları ve çevresindeki dünyayı nasıl algıladığını okuyucuya aktarır.
