Hz. Ebu Bekir es Sıddîk (r.a) (571-634), Hz. Muhammed (s.a.s.)'in İslâm’ı tebliğe başlamasından sonra ilk iman eden hür erkeklerin; raşit halifelerin, aşere-i mübeşşerenin ilki. Câmiu’l Kur’an, es-Sıddîk, el-Atik lakaplarıyla bilinen büyük sahabi. Asıl adı Abdülkâbe olup, İslâm’dan sonra Rasûlullah (s.a.s.)'in ona Abdullah adını verdiği kaydedilir.
Hz. Ebu Bekir (R.A) tam adı Ebu Bekir Abdullah bin Ebi Kuhafe’dir. Hz. Ebubekir (R.A) peygamber efendimiz Hz. Muhammed (S.A.V)'in aynı zamanda sahabesidir. Peygamber efendimiz gibi yaşamı boyunca putlara tapmamış, her zaman güzel ahlaklı olmuş bir sahabedir.
Hz. Ebubekir (R.A) yaşamı boyunca her zaman peygamber efendimizin yanında olmuştur. Onun İslam davasını desteklemiş ve onu tüm kötülüklerden korumak için yoğun bir gayret sarfetmiştir. Yaşamı boyunca güzel ahlaklı bir insan olmuştur. Oldukça cömert ve salih amel işleyen biriydi.
Peygamber efendimizin vefatından sonra ilk halife seçilen Hz. Ebubekir (R.A)'dır. Onun emanetini kaldığı yerden devam ettiren ve emanetine sahip çıkmak için çok cefalar çekmiştir. İslam devletini yaşatmış ve İslam topraklarını genişlettirmiştir. Onun döneminde Trablusgarp ve Horasan ayrıca Kafkasya İslam devleti topraklarına dahil edildi.
